Papa zit in zijn stoel bij het raam. Hij gaapt. Hij kijkt een beetje moe.
"Papa, kom je buiten spelen?" vraagt Evi.
"Niet vandaag, lieverd. Ik ben een beetje moe," zegt papa zachtjes.
Evi kijkt naar Beertje. "Papa is sip. Wat moeten we doen?"
Beertje haalt zijn schouders op. "Misschien heeft hij een dutje nodig?"
Maar Evi schudt haar hoofd. "Hij heeft iets vrolijks nodig."
Ze denkt na. Dan begint ze zomaar te zingen. Een vrolijk deuntje dat ze zelf verzonnen heeft:
"Tra la la, de zon is geel, Beertje danst als een gekke keel! Coco hupt op zijn pootjes mee, En de wolken dansen mee in zee!"
En dan gebeurt er iets bijzonders.
Beertje begint te dansen — niet zomaar, maar echt te swingen! Coco springt op en neer alsof hij op een trampoline staat. Papa's voet begint mee te tikken.
"Wat gebeurt er?" lacht Evi verbaasd.
Ze zingt verder, nog vrolijker:
"Papa lach, papa sta op, Dans mee in een grote knoop! Zwaai je armen, draai je rond, Blijdschap stroomt uit elke mond!"
Papa staat op uit zijn stoel. Hij pakt Evi's hand en danst door de kamer! Beertje vliegt bijna door de lucht. Coco blaft op de maat.
De Liefdewolk boven Evi's hoofd gloeit en pulseert op het ritme.
Als het liedje af loopt, vallen ze allemaal uitgeput maar lachend op de grond.
Papa hijgt en lacht. "Evi... waar heb jij dat liedje vandaan?"
"Weet ik niet," zegt Evi. "Het kwam gewoon in me op."
"Het was magisch," zegt Beertje. "Ik kon niet stoppen met dansen!"
Papa knuffelt Evi. "Je hebt een bijzondere gave, mijn prinses. Je stem maakt mensen blij."
Evi straalt. "Zingen we er nog eentje?"
En dat deden ze. De hele middag lang.
Einde 🎀